یکی از مواردی که برای فهم درست، باید در مواجهه با هر حدیثی لحاظ کنیم ، تحقیق در

این مورد هست که ببینیم این حدیث به چه مناسبت گفته شده و محل گفته معصوم علیه

السلام، کجا بوده است؟

و اما حدیث شریف پیامبر صلی الله علیه و آله : « مَن بشَّرنی بِخروجِ آذار(صفر) ، فَلَهُ الجنة »
یعنی : هرکس تمام شدن ماه آذار(صفر) را به من خبر بدهد ، اهل بهشت است.

پیامبر صلی الله علیه و آله ، با چه قصدی این جمله را فرمودند :

ماجرا از این قرار بود که پیامبر ص قصد داشتند ، ابوذر را به عنوان فردی بهشتی به مردم

معرفی کنند ، ایشان که به علم غیب، می دانستند که در زمان عثمان ، ابوذر تبعید خواهد

شد و به دست عثمان به شهادت می رسد، با این حدیث حقانیت ابوذر را به مردم اعلام

کردند که در اینصورت و به تبع، باطل بودن عثمان بر همگان نمایان خواهد شد.

و اما ماجرا چه بود:

همانطور که در کتاب شریف معانی الاخبار شیخ صدوق ره آمده : یک روز پیامبر اسلام ص در مسجد قبا به همراه عده ای از اصحابشان حضور داشتند، پیامبر ص فرمودند، اولین کسی که الان وارد مسجد می شود ، مردی است که اهل بهشت است.چون مردم اینرا شنیدند، برخی برای اینکه وانمودکنند که خودشان همان مرد اهل بهشت هستند، از مسجد خارج شدند که دوباره وارد مسجد شوند و هریک دوست داشت که اولین کسی باشد که وارد می شود تا مستحق ورود به بهشت بشود.وقتی پیامبر ص این کار ایشان را دیدند، به کسانی که در مسجد باقی مانده بودند فرمودند: همانا جماعتی برشما وارد می شوند که هریک بر دیگری سبقت می جوید تا اولین نفر باشند، ولی کسی از آنان که به من به تمام شدن ماه آذار(صفر) بشارت بدهد اهل بهشت است.این زمان جماعت برگشتند و به همراهشان ابوذر هم وارد شد، پیامبر ص فرمودند : الان در چه ماهی از ماههای رومی هستیم؟ اینجا ابوذر عرض کرد: یا رسول الله ماه آذار(صفر) تمام شد.پیامبر ص در جواب فرمودند: ای ابوذر این را می دانستم، اما دوست داشتم که قوم من بدانند که تو مردی از اهل بهشت هستی.نتیجه : از این مساله می توان فهمید که بحث بشارت به تمام شدن ماه آذار (صفر) ، تنها نشانه ای بوده برای بهشتی معرفی کردن ابوذر، که در واقع می توان این هم به دلیل ماجراهایی باشد که بعد از رحلت پیامبر ص در انحراف جامعه اسلامی از خط اصیل امامت صورت گرفت و ایشان می خواستند که نشانه هایی برای اهل بصیرت در جامعه باقی بگذارند تا راه گم نشود.

آنچه که اکنون شاهدش هستیم، اینست که تغییراتی در کشورهای اسلامی ـ عربی منطقه رخ داده که تعبیرات مختلفی از آن مطرح است. در کشورهای غربی بهار عربی بر آن اطلاق می شود و در ادبیات انقلاب اسلامی از آن به بیداری اسلامی تعبیر می شود.

شاید این شائبه در ذهن برخی پیش آمده باشد که نشانه های بیداری اسلامی در رفتارهای مردم این کشورها کجاست و طبیعتا انتظار بیشتری از این حرکت ها در میان باشد. البته ممکن است بسیاری از این توقعات ناشی از مقایسه این حرکت بیداری با انقلاب اسلامی ایران به رهبری بنیانگذار کبیر آن، امام خمینی ره و شعارها ی مطرح شده در قبل و بعد از پیروزی، پیش آمده باشد.

البته در این نوشته در صدد بیان نشانه های بیداری اسلامی در حرکت ها و انقلابهای اخیر کشورهای عربی نیستم، چرا که در این زمینه ، مصادیق فراوانی وجود دارد، از ذکر تکبیرها در هنگام فتوحات تا مدد گرفتن از نمازجمعه و جماعات در رسیدن به پیروزی و تا تسخیر سفارت رژیم صهیونیستی و ... که می توان به آنها اشاره نمود.

در کنار این وقایع لازم است به سفر اخیر اردوغان و اهداف او و بیانات اخیر او در توصیه به تشکیل دولت و قانون اساسی سکولار و تفسیر اهداف پیدا و پنهان این حرکت توجه کنیم.

البته صحبت در مورد ترکیه و مانورهای چند سال اخیر سیاستمداران این کشور بسیار است و باید این امر بر همگان روشن شود که چرا رسانه های غربی در صدد بزرگنمایی نقش منطقه ای ترکیه در مقابل جمهوری اسلامی ایران هستند و باید دید که آیا این صحت دارد که آنها به دنبال ارائه یک کشور اسلامی سکولار به عنوان الگوی کشورهای اسلامی منطقه ، در مقابل اسلامی انقلابی ولایی با الگو جمهوری اسلامی ایران هستند یا خیر؟  البته شواهد بسیاری صحت این مسئله را نشان می دهند.

به هر حال ، عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد، و قطعا ما اگر می خواستیم هر اقدامی در جهت بیداری بیشتر مردم منطقه و پررنگ کردن شعائر اسلامی در این حرکت ها انجام بدهیم، نمی توانستیم به اندازه این حرکت اردوغان در شتاب دهی به این حرکت موثر باشیم و در روزهای  پیش رو خواهیم دید که رنگ اسلامی در این بیداری نمایان تر خواهد شد، به فضل خدا.

اوضاع عمومی آخرالزمان قبل از ظهور: .....

....و عرب از قید و ذلت آزاد می گردند ... و از سلطه غیر عرب بیرون می آیند و اهل مصر حاکم خود را می کشند....

بحار الانوار جلد ۵۲ صفحه ۲۲۰

حرکت بیداری ملت ایران و سپس لبنان ، فلسطین و سایر کشور های مسلمان ،  کار را  به جایی رسانده که دولت های استکبار برای اینکه میوه این درخت بیداری رسیده نشود ، اقدام به چیدن زودتر از موعد آن نمودند، تا بتوانند اولا آنرا عقیم کنند و ثانیا کنترل، و در خلاء یک رهبری واحد، آشفتگی و جنگ گروهی و فرقه ای ایجاد کنند تا به تضعیف این کشور ها منجر شود و کار، آنچنان برایشان سخت شود که هر روز صد بار آرزوی همان حکومت بن علی و مبارک را بکنند.

فرض دیگر ، سناریوی روی کار آمدن حکومت های روشنفکر مآبِ غربگرا می باشد که به نحوی دیگر خشم انقلابی مردم را تخلیه و دوباره به منزل اول بازگرداند.
ولی آنچه که از سیر تطورات دنیا ، خصوصا رشد فکری مردم منطقه، ناشی از روشنگری های حاصل از انقلاب اسلامی در ایران،  بنظر می رسد اینست که عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد و این حرکت با استارت و حمایت کشورهای غربی شروع شده است ولی کنترل آن در دستشان باقی نخواهد ماند و انشاء الله ، میوه رسیده آنرا اسلام ناب محمدی و نهضت اسلامی و مقاومت در منطقه خواهد چید و امیدواریم که این حرکت بیداری به استقبال از ظهور امام زمان عج بیانجامد.